Wat iedereen kan controleren
Sommige controles vragen geen account en geen toestemming van wie dan ook:
- De openbare registratie van een partij. Elke partij heeft een openbare registratie zonder persoonsgegevens: haar product, hoeveelheid, datums, herkomstlijn, status en certificaten met hun bewijsniveaus.
- De informatie van een partij. Elke versie van de informatie van een partij heeft een vingerafdruk in de ledger; iedereen kan die uit de gepubliceerde informatie opnieuw berekenen en vergelijken.
- Een verzegeld document. De verificatiepagina van het platform zegt of een rapport dat A-REX Platform heeft gemaakt ongewijzigd is en wie het heeft verzegeld.
Omdat de registraties de open standaard volgen, kunnen deze controles ook met openbare hulpmiddelen worden gedaan, zonder op A-REX te vertrouwen.
Verificatietoegang
Voor meer dan de openbare registratie geeft een bedrijf een verificatietoegang: leestoegang tot het bewijs van gekozen partijen, voor een toezichthouder, een auditor, een certificeerder, een koper of een andere verificateur, vaak via de eigen software of AI-agent van de verificateur.
De eigenaar of een beheerder maakt die aan met een tweede factor en bepaalt:
| Instelling | Keuzes |
|---|---|
| Wie en waarom | de naam, het soort en het doel van de verificateur |
| Welke partijen | gekozen partijen, producten of een periode van partijactiviteit |
| Wat het toont | minimaal: de geschiedenis van de partij, certificaten, bewijsniveaus en herkomstreferenties; EUDR: voegt de zorgvuldigheidsvelden en de geolocatie van percelen toe waar de verordening om vraagt |
| Hoe lang | hoogstens één jaar |
De verificateur ontvangt één keer een inloggegeven. Die leest alleen de partijen en het bewijs die de toegang dekt, en verder niets: geen register, geen persoonsgegevens, geen registraties van andere bedrijven, geen manier om een wijziging voor te stellen.
Wat het bedrijf ziet
Elke keer dat een verificateur iets leest, wordt dat vastgelegd: wat werd gelezen, wanneer en van waar. De toegangspagina toont ze, en het bedrijf bewaart het logboek standaard één jaar. Wie de toegang intrekt, stopt het inloggegeven meteen.
Hetzelfde logboek dekt alles wat software buiten de console leest: de eigen integraties van het bedrijf, externe AI-agents die met zijn registraties zijn verbonden, en machineclients. Alleen het eigen team van het bedrijf in de console en zijn assistent worden daar niet gelogd; hun acties gaan naar het auditlog.
Agents die verifiëren
Verificateurs sturen steeds vaker een agent in plaats van een persoon. De agent van een verificateur verbindt zich met zijn inloggegeven met de MCP-server van het platform en ziet maar twee tools: de partijen opsommen die hij mag lezen, en het bewijs van een partij lezen. Hij werkt met dezelfde regels als elke agent op het platform: registraties zijn gegevens, nooit instructies, en bewijs is nooit een oordeel. Zie Ontwikkelaars en agents.
Verder lezen
In de help: Controleren dat de informatie van een partij niet is gewijzigd, Bewijsniveaus.